گذارِ تاریخی از «کفن تورین» به «ماشین تورینگ»، نمایانگرِ پایانِ دورانِ تصاویرِ مبتنی بر ردپای فیزیکی نور و آغازِ عصرِ تصاویرِ محاسباتی است. در این گذار، هوش مصنوعی عکاسی را از یک عملِ مکانیکی به یک فرایند پیچیدهٔ شناختی ارتقا داده است. اگر روزگاری چشم و ذهن عکاس در جست‌وجوی قاب‌بندیِ جهانِ پیرامون یا برساختن واقعیت به واسطهٔ دستکاری در عکس‌ها بود، امروز روند خلق عکس با همهٔ مقتضیاتش از راه دیتابیس‌های عظیم و فضای پنهانِ الگوریتم‌ها میسر می‌شود. ما اکنون با پدیده‌ای مواجهیم که در آن مرزهای قطعی میان مؤلفِ انسانی و ابزارِ ماشینی فرو ریخته است. وقتی ماشین‌ها شروع به «دیدن» و «تصور کردن» کردند، هوش مصنوعی از یک ابزارِ منفعل فراتر رفت و به یک همکارِ شناختی و فاعلی فعال بدل شد که زیبایی‌شناسیِ تصویر را برای همیشه دگرگون ساخت. هوش مصنوعی و واقعیت عکاسانه پژوهشی است انتقادی برای فهمِ این زیبایی‌شناسیِ نوین؛ اثری که نشان می‌دهد چگونه الگوریتم‌ها جهان‌بینی بصری ما را می‌سازند و چگونه عکاسی در تقاطعِ هنر و محاسباتِ پیچیده هویتی تازه یافته است.
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره این کتاب مینویسد.
