20:I[2231,["/_next/static/chunks/2wznjuddc43mm.js","/_next/static/chunks/14mrh2-p_w84d.js","/_next/static/chunks/0hovqzlkd8vd2.js","/_next/static/chunks/3svcx8ahwtipi.js","/_next/static/chunks/1oag7aw9qm9-_.js","/_next/static/chunks/2j_wqbo64dkhx.js","/_next/static/chunks/3sggswuk15_d7.js","/_next/static/chunks/3xs5dqz-mofdl.js","/_next/static/chunks/02d7c6t3qy8nm.js","/_next/static/chunks/2ajg12deruyn8.js","/_next/static/chunks/2ld9yn4uvyb1-.js","/_next/static/chunks/1ez7a7ghlgwr-.js"],"BookGrid"] 21:T754,

علمِ منطقِ هگل در هگل‌پژوهی کم‌تر از پدیدارشناسیِ روح او محلِ توجه بوده است، اما خودِ هگل آن را عالی‌ترین دستاوردِ فلسفیِ خویش و پشتوانۀ نظام‌اش می‌دانست. در کتابِ حاضر بر این دشوارترین اثرِ منتشرشدۀ هگل تمرکز شده است. بئاتریس لونگونس تحلیلی دقیق از مسائلِ اصلیِ پیرامونِ این اثر به‌دست می‌دهد، از جمله بحث‌هایی دربارۀ مرادِ هگل از «منطقِ دیالکتیکی»، نقش و معنای «تناقض» در فلسفۀ هگل و توجیهِ هگل برای این مدعای مناقشه‌برانگیز که «امرِ عقلانی بالفعل است، امرِ بالفعل عقلانی است». لونگونس هم دِین هگل به کانت و هم واکنشِ جدلی‌اش به او را ارزیابی می‌کند و به‌تفصیل نشان می‌دهد که چگونه پروژۀ منطقِ «دیالکتیکیِ» هگل را تنها در پرتوِ رابطۀ آن با منطقِ «استعلاییِ» کانت می‌توان درک کرد. این کتاب برای کسانی که به فلسفۀ هگل و تأثیرِ آن بر مباحثِ فلسفیِ معاصر علاقه‌مندند بسیار سودمند خواهد بود.

عالی‌ترین دستاورد فلسفی هگل در گفت‌وگو با حسین نیکبخت؛

حسین نیکبخت

ترجمه‌های حسین نیکبخت

هگل و نقد متافیزیک