سنکا | نشر نی

سنکا

لوکیوس آنائیوس سنکا (4 قبل از میلاد ـ 65 بعد از میلاد) در مقام خطیب و فیلسوف رواقی چنان‌که بایست شناخته شده است. اما سنکا از بزرگ ترین نمایشنامه‌نویسان رم باستان نیز بوده است و آثار او هم به‌سبب کیفیت و هم به‌سبب جایگاهی که در تاریخ تراژدی غرب دارد، شایان توجه بیشتر است. سنکا مضمون نمایشنامه‌های خود را از اساطیر یونان وام گرفته و همهٔ نمایشنامه‌های او، غیر از توئستس، داستان‌هایی را باز می‌گوید که قبلاً در آثار آیسخولوس و سوفوکلس و ائوریپیدس خوانده‌ایم. اما سنکا در میان این سه تن به ائوریپیدس بیشتر توجه داشت و اغلب تراژدی‌هایش برگرفته از آثار ائوریپیدس است. سنکا تراژدی یونانی را بر روی زمین آورد و به شخصیت‌هایش چهره‌ای کاملاً انسانی بخشید و شعری باشکوه و شیوا را در روایت این غمنامه‌های ماندگار انسانی به‌کار گرفت. مضمون آثار او بیش از هر چیز عشق و نفرت و انتقام است و در توصیف صحنه‌های هول‌آور بسی بی‌پرواتر از یونانیان عمل می‌کند. در اهمیت تأثیر سنکا بر نمایشنامه‌نویسان عهد رنسانس و بعد از رنسانس تردید روا نیست. او الهام‌بخش نمایشنامه‌نویسان عهد الیزابت بود و بدین‌سان پیوندی میان دو دورهٔ مهم تراژدی و نمایشنامه‌نویسی در غرب برقرار کرد و از این روی چهره‌ای ماندگار در تاریخ این هنر به شمار می‌رود.


نشر نی و سنکا
کتاب‌ها