ایمانوئل کانت | نشر نی

ایمانوئل کانت

ايمانوئل کانت، از بزرگ‌ترین فیلسوفان سده‌ی نوزدهم اروپا، ۲۲ آوریل سال ۱۷۲۴ در کونیشسبرگ آلمان به دنیا آمد. در خانواده‌ای مسیحی، پر جمعیت و تهی‌دست بزرگ شد و در سن هشت سالگی به مدرسه‌ی مذهبی کونیشسبرگ رفت و تا دانشگاه در این مدرسه درس خواند. در سال ۱۷۷۰ استاد منطق و ریاضیات دانشگاه کونیشسبرک شد و همان سال‌ها سخنرانی‌های عمومی برگزار کرد و کتاب‌هایی در زمینه‌ی ریاضیات و دینامیک و کیهان‌شناسی منتشر کرد. سال‌ها بعد کانت به مقام استادی رشته‌ی فلسفه در دانشگاه کونیشسبرگ منصوب شد و از آن پس تمام عمر خود را صرف پرداختن به فلسفه کرد. اولین اثر او تحت عنوان نقد عقل محض که اولین کتاب از سه‌گانه‌ی فلسفه انتقادی او به شمار می‌رود، در سال ۱۷۸۱ منتشر شد. دو اثر دیگراو ، نقد عقل عملی و نقد قوه حکم، به ترتیب در سال‌های ۱۷۸۸ و ۱۷۹۰ منتشر شدند. آخرین تدریس رسمی او در سال ۱۷۹۶ بود در حالی‌که توانایی جسمی و ذهنی او رو به کاهش می‌رفت. کانت در ۱۲ فوریه سال ۱۸۰۴ درگذشت. بر اساس فلسفه‌ی انتقادی او، شناخت صرفاً انبوه تأثیرات احساسی نیست؛ شناخت به دستگاه مفهوم‌سازی فهم بشر وابسته است. اندیشه‌ی سیاسی کانت براساس اهمیت بنیادین اخلاقیات شکل گرفت. او معقتد بود که قانون عقل فرامین منطقی می‌دهد که مهم‌ترین آن‌ها این تکلیف است که باید با دیگران به منزله‌ی هدف برخورد کرد، نه فقط به منزله‌ی وسیله.
 


نشر نی و ایمانوئل کانت
کتاب‌ها